محد رضا گلزار نیستم که دوستم داشته باشند ...

 امیر حسین صدیق

* در حال حاضر مشغول زندگی ام.

* در اوایل شروع کارم، همیشه فکر می کردم چقدر همه چیز سخته، هیچ کس منو درک نمی کنه، فکر می کنم بیشتر از همه پشتکار خودم و کمک افرادی که با هم کار می کردیم به ویژه خانم برومند زمانی که در زی زی گولو به من اعتماد کرد و نقش را به من داد خیلی در زندگی حرفه ایم تاثیر گذاشت.

* آن زمان خیلی نمی خواستم به صورت حرفه ای هنرپیشگی کنم. تنها می خواستم بدونم، آیا می تونم هنرپیشه خوبی باشم یا نه!

* من خودم را آنچنان موفق نمی دونم، اما اینکه تا این مرحله هم تونستم خودم را برسونم، علتش را بیشتر پشتکار خودم می دونم.

* با وجود یکسری هنرپیشه های جدیدی که توسط امثال آقای .... آمدند بازیگر شدند، روم نمیشه بگم که پارتی تاثیری ندارد؛ یه زمانی می گفتم اصلا این جوری نیست. اما الان کارخانه هنرپیشگی زنی راه افتاده و ملت هنر پیشه می شوند! در حدی نیستم که بخوام اظهار نظر کنم، اما خیلی هاشون با سلیقه من اصلا جور نیستند و تقریبا نود درصدشان روح بازیگری را برای جذب بیننده ندارند. البته بعضی هاشون به مرور و بر اثر کار زیاد سعی می کنند خودشون را بالا بکشند و به جاهایی هم دست پیدا می کنند، اما بعضی هاشون حتی برای هنرپیشه شدن هم تلاشی نمی کنند و فقط برای چهره شدن آمدند و با همان پارتی هایی که آمدند سعی می کنند ادامه بدهند.

* در اوایل، شهرت جزء مسائل جذاب است، اما به مرور زمان متوجه می شویم که چه بلایی سرخودمون آوردیم. فکر می کنم بدی هاش به خوبی هاش می چربد. از بدی هاش این است که آدم اصلا زندگی شخصی ندارد، هم از طرف مردم و هم از طرف غیر مردم. زندگی شخصی آدم زیر ذره بین می ره و بعد براش سوال به وجود میاد و بعد دخالت ایجاد می شه. حسن اش لطف و انرژی مثبت مردمه، البته اگه کارت مورد علاقه مردم نباشد، خیلی راحت همون فردای کار می آیند می گن که دیشب کاری که ازتون پخش شد، خیلی افتضاح بود و من همیشه در جواب می گم "خیلی ممنونم لطف دارید".

* گذاشتم وقتی که سنم بالاتر رفت، جوونی کنم! چون الان تو این دوره زمونه، وقت جوونی کردن نیست.

* وقتی دلم می گیره، سعی می کنم یه جایی برم که تنها باشم، این جور وقت ها، جانورهایی غیر از آدمیزاد، به آدم آرامش می دهند. همه حیوانات خدا به آدم آرامش می دهند و من تقریبا همشون رو دوست دارم، البته اونایی که منو نخورند را بیشتر دوست دارم...!

* وقتی خیلی حالم بد می شه، ترجیح می دم به کسی چیزی نگم. اگر بدونم با گفتنش مساله ام حل می شه یا باری از دوشم برداشته می شه،می گم. اما اگر بدونم فقط صرفا حال طرف مقابلم را بد می کنم،ترجیح می دم چیزی نگم.

* جذاب ترین لحظه زندگی،فکر می کنم برای هر کس مرگش باشه، البته بعد ازلحظه تولد،مرگ جذاب ترین لحظه ست.

* معمولا پیش اومده، کسی اصلا روز تولدم را به خاطر نداشته باشه،
اصولا این جمله منه که چون چاق و زشتم کسی منو دوست نداره و محمدرضا گلزار نیستم، کسی منو دوست نداره... اینو می گم که شما بگید، نه خواهش می کنم... این چه حرفیه... این حرف ها را می زنم که اینها رو بشنوم و دلم گرم بشه.

* سختی ها و فشارهای بازیگری، معلوم نبودن ساعت کاری است که به خصوص در ایران از استاندارد پایینی برخورداره، اصولا برای سریال های تلویزیونی. به قول رضا کیانیان، معمولا ممکنه کار صحنه به خاطر اینکه فلان صندلی در آن صحنه پیدا نشه تعطیل بشه، اما اگر یه بازیگر مریض در حال موت هم باشه، می گن اصلا نمی شه کار را تعطیل کرد و باید بازی اش را بکند!

* نقش "سعید" در فیلم "شبانه"؛ به این خاطر این نقش را پذیرفتم که سبک کار و ایده اش را دوست داشتم. فکر می کنم یک برش از زندگی امروز جوانان است و این برای من خیلی جذاب بود.

*نمی دونم کدام شعر را بگم که در حق اون یکی ظلم نشه؛ به شعرهای کلاسیک و نو هر از گاهی رجوع می کنم، حال آدم را خوب می کند! نمی دونم از سهراب سپهری بگم یا نیما!من خیلی وقت ها یاد شعر" ای آدم ها"ی نیما می افتم.

*برای کاری گریم خاصی داشتم.خانوادم که سر صحنه آمدند. به محض ورود، به استقبالشون رفتم، اصلا منو نشناختند، پس کشیدند، گفتند این آقاهه کیه، چرا می خواهد روبوسی کند و بعد که شناختند گریشون گرفت و ...